agrémentés
de poème de Jean-Frédéric Brun, en trois langues :... aqueste bèu 21 de Junh de 2010
manquetz pas aquel projècte de lei sus las "lengas regionalas" (pareis que l'òc n'es una) en gestacion:
http://www.felco-creo.org/mdoc/detail_fr.php?categ=deputat&id=524
« Pierres et Ame »
de Nicole GUY
La salle des expos du château de VISSEC accueillera du 7 au 23 août 2010,
les dessins originaux à l’encre de Chine sur l’habitat vernaculaire de notre beau village de Vissec,
agrémentés
de poème de Jean-Frédéric Brun, en trois langues :
Occitan, Français, Anglais.
Entrée Libre. De 15h00 à 19h00 (mais à Vissec le temps s’arrête !)
Vente du livre : Pierres et Âme à partir du 9 juillet chez Nicole Guy à Vissec
Prix : 40 euros
SOYONS NOMBREUX !!!
la Generalitat de Catalonha apara oficialament la lenga occitana
Lo blòg encantadís de Silvia Berger : Lo cant de l'ochava
E tanben lo blòg novèl de Georges Souche, lo fachilièr de l'objectiu fotografic!
Acaba de paréisser:
...
enfra lei trèus...
(limbs)
...
traversée des brumes...
(limbes)
Títol
enigmatic, part vesedoira d’un continú indistint, immaterial o fluid. Lo
sostítol dona la clau : limbs, region incèrta e sens contorns,
trevada per las ombras dels mòrts sens sepultura o sens batisme, armas vagant
dins la nèbla d’un entremond.
Lo
subjècte-objècte, masculin dins la primièra part, femenin dins la segonda,
totjorn anonim, remanda als dos grands absents : lo paire e la maire.
Recuèlh de 50 trèns de dètz vèrses. Rigor d’una estuctura regulara
contrastant amb l’abséncia de forma de l’espaci evocat e amb la fluiditat
de l’escritura. Lo poèma es un tròç arbitràriament descopat dins l’infòrme
o lo continú.
Temptativa
d’exprimir l’estatut de dos defunts que vivon pas pus que dins la memòria
de qualques rars vivents : lors esfòrces bufècs per tornar a la vida,
s’espessir, prene còs, son pas que los esfòrces d’aqueles vius assajant de
lor donar matèria o preséncia pel sovenir.
Meditacion
sus la memòria, suls imatges e suls mots, sus lor poder e lor impoténcia. Sul
fracàs de la paraula, pasmens indispensabla, sus la frustacion de l’abséncia,
sus nòstra condicion tragica d’òmes vius a pena mai paupables e solids que
los mòrts, sus l'incurabla enfança.
Omenatge
pudic, sens cap de sentimentalisme al paire e a la maire. Escritura que pren lo
fluid coma forma e fons, sens res que pese o que pause. Après la mar dels dos
recuèlhs anteriors, la nèbla… Un pas de mai cap al nonrés.
Bon
de commande à retourner, accompagné du règlement
aux
éditions JORN, 38, rue de la Dysse, F 34150 MONTPEYROUX
Nom.....................................................................................................
Prénom................................................................................................
Adresse...............................................................................................
............................................................................................................
déclare
commander......................exemplaires(s) de ... enfra lei trèus... (limbs)
et
verse la somme de 15 € x ...………..................... =
...............................euros
Règlement
à effectuer à l'ordre de « Assocation JORN »
par
chèque bancaire ou postal
Date
Signature
Èrem 25000 a Carcassona per sosténer la lenga d'Òc!!
... lo dimècres de la Sant Joan d'Estiu, 24 de Junh de 2009
la partença d'una de las figuras centralas de l'occitanisme dau sègle XX, un actor màger de nostra renaissença: Robèrt Lafont
... e de poèmas novèls dau oebmèstre de Montpelhièr l'Occitana: MUSICALITAT DELS EMBAUCES
un grand tèxt de Langlada: la Viradòna
E per parlar de ieu, son pareguts a la començança d'aqueste an:
en cliquejant sus l'imatge de cada libre se pòt veire sa presentacion, e mai las criticas que començan de paréisser...
Max Roqueta present sus la ret:
Un numerò especial de OC (Oc CCCLXVII-CCCLXVIII-CCCLXIX - XIIIena tièira, N°s 87-89, prima-estiu-auton 2008) sus Max Roqueta per marcar son centenari. Doas contribucions de JFB dedins:"Tota una vida : Max Roqueta e la revista "Òc" (pp 112-158); "La lenga de Max Roqueta"(- en collaboracion amb Joan-Guilhèm Roqueta; pp 159-198)
Quatre tèxtes dins lo darrièr "RECLAMS" de 2008: doas nòvas inedichas tiradas de "Estraviatges" (en preparacion) e doas criticas, sus la Cançon d'Antiòca e Pèire Pessamessa
refondacion a Montpelhièr dau
LO LIBRE DE SARA... Sara es lo nom que los bomians de las Santas bailèron a una femna non-bomiana qu'aculhiguèron coma una de las sieunas, ela que consacrèt sa vida tota a melhorar son sòrt. A l'entorn de l'istòria d'aquela femna, qu'ai coneguda ieu tanben dins las annadas setanta, Max Roqueta bròda un teissut d'escritura densa sus Camarga, l'istòria e las tradicions dels Bomians amb l'autra Sara, la Verge negra que venèran, e tanben lo Marqués de Baroncelli, autra figura camarguesa granda qu'ajudèt aquel pòble. Aquel libre, lo volum 6 de Verd Paradís, Max Chaleil lo publiquèt en 1999 en version francesa a las edicions de París (agotat). La version originala en òc èra encara inedicha.
Cap a l'index alfabetic dels autors.
Cap au somari analitic de la literatura
